Maçı Mecidiyeköy’de izlemenin en keyifli yanı birbirinden ilginç Galatasaraylı psikolojisini takip etmek. Merak etmeyin bu provakatif cümle benim ağzımdan çıkmadı. 3. golü yedikten sonra tribünde gezinen kamera karşısında boynu bükük bir mor menekşenin lafı.
Maçın tekrarını izlediğinde Kazım’ın laubaliliği, Guiza’nın beceriksizliği, Alex’in yavaşlığını, Lugano’nun şansızlığını fark ettiyse ne mutlu ona. Ucuz kurtulduğunu anlamıştır…
Bugün bir futbolsever için güzel bir gündü. Bir Fenerbahçeli için çok çok güzel bir gündü. Daha çok malzeme çıkar bu maçtan.
Bir mahzun mor menekşe ağlıyor mu ne?
Nerdeee, nerdeee.. Cimbom nerde…
Hak eden kazansın, Fenerbahçe kazansın demiştim. Ne mutlu her ikisi de Fenerbahçe oldu. Son olarak nefis bir eklenti yapayım;
”Galatasaray taraftarı futboldan bu gece Galatasaray’ın oynadığı futbol kadar anlamaktadır.”

26 Ekim 2009, 10:16 |
son söz gerçekten tam yerine gelmiş :D